_{هرکس هرجا که حرف از با سر زمین خوردن می زند من گریه ام می گیرد. فرقی نمی کند کی کجا با سر زمین خورده، من می دانم با سر زمین خوردن چقدر درد دارد، چقدر آدم مجبور است گریه های یواشکی بکند، چقدر دور خودش بچرخد، چقدر عقب بماند از زندگی، چقدر بترسد از دوباره بلند شدن، چقدر تلو تلو بخورد بین سال ها و ماه ها و ساعت های زندگیش،چقدر تصمیم های یکهویی و غلط بگیرد برای زندگی های جدید که هیج کس به اندازه آدمی که با سر زمین خورده نمی فهمد که هیچ زندگی جدیدی وجود ندارد و لعنت به این پروازهای بی موقع}

نوشته شده در Fri 11 Sep 2009ساعت 3:57 PM توسط ایکا|